کد خبر : 37332

تاریخ انتشار : ۸:۵۵ ق.ظ - چهارشنبه ۱۳۹۶/۱۲/۲۳ چاپ این مطلب

کارشناس فرهنگی:

برخی به دنبال کم رنگ کردن رسم و رسومات دینی در جامعه هستند/ پریدن از روی آتش در ایران باستان بی احترامی به آتش بوده است

محقق مسائل فرهنگی تاریخی گفت: مسئولان فرهنگی کشور باید دقت کنند، بعضی افراد به دنبال کم رنگ کردن و سوق دادن رسم و رسومات دینی از جامعه اسلامی به سمت تنها یک جشن ملی و بزن و بکوب که با آیین یکتا پرستان موافق نیست پیش می روند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی درچه نیوز: زینب رکن الهدی محقق و کارشناس تاریخ در گفتگو با خبرنگار ما گفت: پیشینیان مردم ایران از سال های گذشته، آداب و رسوم خوبی داشتند ولی با تسلط کشورهای استعماری و تلاش این کشورها بر تغییر فرهنگ مردم این مرز و بوم به نفع خود، کم کم آداب و رسوم برپایی مراسم ها نیز با شیوه ای که خواست آن کشورها بود تغییر کرد.

رکن الهدی به عنوان نمونه، رسم چهارشنبه سوری، سفره هفت سین و سیزده بدر اشاره کرد و گفت: مردم کشور ما در انتخاب و اجرای جشن هایی که پیشینه ای برای آیندگان به حساب می آید از هم اکنون دقت لازم را داشته باشند تا میراث خوبی برای نسل های بعدی به ارمغان بگذارند.

چهارشنبه سوری

کارشناس مسائل فرهنگی گفت: ابوریحان بیرونی در آثار الباقیه و التفهیم و دیگر پژوهشگران در کتاب های خود در ایران باستان نوشته اند که، سال دوازده ماه بود ، ماه سی روز، یک سال ۳۶۰ روز داشت و هرسال پنج روز و اندی کمتر از یک سال خورشیدی کامل داشت.

وی گفت: هر ماه ایرانی نامی از فرشتگان داشت و هر روز از هر ماهی نام ویژه خود داشت که فروردین ،اردیبهشت ،خرداد ، تیر، مرداد، شهریور، مهر، آبان، آذر، دی، بهمن و اسفند نام گذاری شد.
رکن الهدی از نام گذاری و بخش کردن ماه به چهار هفته و نام های شنبه ، یک شنبه و… در ایران را پس از ظهور اسلام خواند و گفت: بعضی از قبیله های عرب، چهارشنبه ها را نحس و بدشگون می خواندند و چهار شنبه ی آخر سال را از همه نحس تر می دانستند و با روشن کردن آتش و پریدن از آن تلاش می کردند ارواح خبیث ، ضعف، بیماری ،غم و غصه و خطر موجودات موذی را از خود دفع نمایند.

کارشناس مسائل فرهنگی گفت: بر خلاف آنچه در زرتشت رسم است در دین زرتشت آتش مقدس است و کنار آن می ایستند ، نیایش می کنند و پریدن از آن یک نوع بی حرمتی به آتش محسوب می شود.

زینب رکن الهدی افزود: البته قدیم شب سال نو بر پشت بام ها آتش روشن می کردند چون معتقد بود ارواح به نزد اقوامشان برای سال نو می آیند برای اینکه راه را پیدا کنند آتش روشن می کرده اند.

سفره هفت سبزه یا هفت سین

رکن الهدی گفت: در پژوهشی با اکثر کتب نگارگری آشنا شدم در هیچ یک سفره و یا خوان هفت سین نیافتم که نگارگران از نظر زیبایی و باستانی و ملی بودن نباید از آن غفلت می کردند و حتی ابوریحان نیز به آن اشاره نکرده است.

وی افزود: برخی کتب اشاره می کنند خوان هایی که برای نوروز آماده می شده در سینی مسی بود و با گذشت زمان هفت سینی به هفت سین تبدیل شده است ولی در مورد خوان های که چیده می شده حرفی از تعداد زده نشده است و تنها نقاشی موجود به سفره هفت سین متعلق به حسین شیخ یکی از شاگردان کمال الملک متولد ۱۲۸۹ است که دلیلی بر باستانی بودن سفره ی هفت سین نمی شود تنها دلیلی بر ایجاد سفره هفت سین در دوره پهلوی است.

اما حکمت سبزه در سفره نوروزی

کارشناس مسائل فرهنگی گفت: در دوران ساسانی دانه های غلات و حبوبات را در ۲۵ روز پیش از آمدن بهار و نوروز می کاشتند در صحن دارالملک دوازده ستون از خشت خام به نشانی ۱۲ هزار عمر جهان ، یا دوازده ماه سال که ستون های سال است برای رویاندن و سبز کردن دانه های مانند گندم ، جو، برنج ، عدس، باقلی ،کاجیله ، ارزن ، ذرت ، لوییا، نخود ، کنجد و ماش انتخاب می کردند.
زینب رکن الهدی در مورد تغییر در تعداد سین ها در سفره هفت سین گفت و اشاره کرد: البته با گذشت زمان به هفت ستون رسید و امروز چون یک سنت بدون اطلاع از علت کاشت آن در قدیم هر سال نوروز مقدار زیادی از غلات و حبوبات اسراف می شود.

محقق و صاحب نظر در مسائل فرهنگی گفت: هر یک از این دوازده گونه دانه ی گیاه که سبزه ی آن کشیده تر ، بلندتر و سبز تر می شد می پنداشتند که محصول آن دانه در سال نو ، فزون تر و ارزان تر خواهد بود و در فصل کشت از آن دانه بیشتر می کاشتند سبزه ها را در ۱۶ فروردین بیرون می ریختند.

وی افزود: شاید بگویند سین های سفره هر یک نماد یک فضیلت است و آوردن آن در سفره برای تاکید و تقویت آن ویژگی هاست ولی در عوض برای چیدن سفره دیده می شود خانواده ها با مشکلات بسیار روبرو می شوند و رهبران ثروت و قدرت از این سفره نوروزی و درخت کریسمس و اضافه کردن تجملات بر آن برای کسب ثروت هر سال بهره بیشتری می برند.

رکن الهدی  ادامه داد: بهترین هدف برای عید گرفتن، بهتر شدن و قصد اینکه سال نو را بهتر از سال قبل به پایان رساند کاستی ها و زشتی های گذشته را کنار بگذارد چیز دیگر نمی تواند باشد.

 

سیزده بدر

کارشناس مسائل فرهنگی گفت: در تاریخ آمد ایرانیان برای فرار از نحسی و بدشگونی این روز به صحرا و بیرون شهر پناه می بردند و حادثه تلخ آن روز چنین بیان می کنند که مردخوای مشاور یهودی خشایار شاه برادر زاده اش هاداسا که او نیز فردی یهودی بود را با دختر هایی که جمع کرده بودند نزد شاه برد، مردخوای برای اینکه شاه نفهمد هاداسا (هدسه)فردی یهودی است نام او را به استر تغییر داد و طی اتفاقاتی که می افتد شاه استر را به عنوان زن خود و بانو دربار ایران انتخاب می کند. استر به محض اینکه به دربار راه پیدا می کند شروع به وارد کردن یهودیان به  دبار ایران کرد.

زینب رکن الهدی در ادامه افزود: در این هنگام وزیر قدرتمند ایران هامان متوجه ارتباط مشکوک استر با مردخوای می شود و او نزد شاه میرود و قضیه را باز گو می کند و به شاه می گویید که من طی تحقیقاتی که داشته ام فهمیدم که این مردخوای فردی یهودی است ،خشایار شاه ناراحت همراه هامان پیش استر می روند و به او می گویند که این مرد خوای که با او رفت آمد میکنی فردی یهودی است رابطه خودت را با او قطع کن(غافل از اینکه خود استر نیز یهودی است).

وی در مورد سرگذشت هامون ادامه داد: استر سریع از خبر مطلع شدن آنها را به مردخوای می دهد که در همان شب مجوز قتل هامان و هفتادو هفت ایرانی را در روز۱۳ فروردین رو صادر می کنند در این روز ۱۵ قوم ایرانی را به قتل عام می رسانند.

کارشناس ارشد جامعه شناسی گفت: یهودیان ۵۰۰ هزار ایرانی را به قتل رسانند و مردم ایران به یاد آن روز برای در امان ماندن از بدشگونی آن روز هر سال از خانه به صحرا پناه می بردند و ابوریحان بیرونی در اعیاد یهود به جشن هامان سوزی اشاره می کند که در آن روز یهودیان در روز ۱۳ هر سال عید پوریم یا جشن هامان سوزان می گیرند به این ترتیب که یک مجسمه از هامان را با چوب و کاه درست می کنند و آن را می کشنند.

صاحب نظر در مسائل فرهنگی تاریخی از همزمانی این اتفاق با عید فرار بنی اسرائیل از دست فرعون و گذشتن از رود نیل اشاره کرد و گفت: ایرانیان به قسمت هامان کشی آن توجه نکردند.

محقق مسائل فرهنگی تاریخی در پایان گفت: مسئولین فرهنگی کشور باید دقت کنند آنچه موسسه فرهنگی فرح پهلوی و تحت نفوذ بهائیان رسومی را برای نوروز برای مقابله با مراسم مذهبی و کم رنگ کردن قسمت دینی از جامعه اسلامی و انتظار مردم برای ظهور امام زمان علیه السلام و خارج کردن عید نوروز از سبک رنگ مذهبی به یک جشن ملی و تنها یک آیین برای تغییر سال و بزن و بکوب که جزء آیین یکتا پرستان نیست دقت نظر داشته باشند.

انتهای پیام/ درچه نیوز


  • کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به پایگاه خبری تحلیلی درچه می باشد

    بایگانی اخبار پیوندها تماس باما خبرنگار افتخاری درباره ما نظر سنجی